मख्खी टू मख्खी भाषांतर...!
आमच्या काळी आम्ही इंजिनियरिंग ड्रॉंईंग मध्ये मख्खी टू मख्खी कॉपी करीत असू. म्हणजे ज्याचे कॉपी करायचे त्याच्या शीट वर माशी बसलेली असेल तर आपलीही माशी तिथेच बसलेली असली पाहिजे.
असेच म्हणे भाषांतराचे एक मशीन आले आहे.
त्यात “कवी गुलजार” ह्यांचे भाषांतर :
“कवी गायब यार”
( गुल म्हणजे गायब व जार म्हणजे यार ) असे झाले.
.....पण ही काही चूक नाही, वास्तवच ते !
----------------------------------------
भालेराव के सुसंस्कृत जोक्स : ६५
-------------------------------------
दुर्जनं प्रथमं वंदे, सज्जनं तदनंतरं ||
( अर्थात : मै पहले दुर्जन लोगो को वंदन करता हूं और बादमे सज्जन लोगो को वंदन करता हूं. आप पूछेंगे के ऐसा उलटा क्यू ? तो ऐसा है के पहले दुर्जन को वंदन करनेसे वे खुश रहेंगे और सज्जन तो अच्छे लोग होते ही है और वे उनको बाद मे वंदन करनेसे मेरी शत्रुता नही करेंगे. ).
-----------------------------------
भालेराव के सुसंस्कृत जोक्स : ६४
-------------------------------------------
निर्धनं निधनम् एतयो: द्वयो: तारतम्यविधिमुक्तचेतसाम |
बोधनाय विधिना विनिर्मिता रेफ: एव जयवैजयन्तिका ||
( अर्थात : “निधन” का मतलब धनहीन अथवा मृत्यू. इन दोनो अर्थ के बीच का फरक याने कम जादा रहना ( याने तारतम्य ) समझने के लिये ब्रह्मदेव ने रेफ ( र्फ ) का निर्माण किया है . जैसे की यह धनहीन के लिये जयपताका ही है . निर्धन लिखते समय यह पताका या रेफ देना पडता है और यह ही इसका निधन ( मृत्यू ) अर्थ से फरक बताता है. गरीबी से मृत्यू अच्छा यह अर्थ स्पष्ट करने की यह लिखने की तरकीब है. निर्धन से निधन अच्छा यह अर्थ “निधन” के ध उपर रेफ देने से निकलता है.).
----------------------------
भालेराव के सुसंस्कृत जोक्स : ५७
सुबद्धस्य अपि भारस्य पूर्वबंध: श्लथायते |
( अर्थात : अर्जुन ने जब सुभद्रा से शादी की तब द्रौपदी अर्जुन को सवाल करते हुये कहती है : अच्छी पक्की बांधी हुई गठडी को दूसरी रस्सी से और बांधोगे तो पहली रस्सी ढिली पडही जाती है . आपने यह दुसरी शादी करने के बाद मेरे उपर का आप का प्रेम कम ही हुआ है. ).
------------------------------
भालेराव के सुसंस्कृत जोक्स : ६३
-----------------------------------------------
आकर्ण्याम्रफलस्तुतिं जलम् अभूत् तत् नारिकेलांतरम्
प्राय: कंटकितम् तथैव पनसं, जातं द्विधा उर्वारुकम् |
आस्ते अधोमुखम् एव कादलम् अलं द्राक्षाफलं क्षुद्रता
श्यामत्वम् बत जाम्बवं गतं अहो मास्तर्यदोषाद् इह ||
( अर्थात : अपने फल ऐसे क्यो है इसकी कल्पना यहा की गयी है. शायद आम की तारीफ करने से बाकी फल असंतुष्ट हो गये होंगे ऐसी यहा कल्पना की गयी है. आम की तारीफ सुन के नारीयल का पानी पानी हो गया, फणस को रोमांच/कांटा खडे हुये, वाळक ( एक प्रकार की ककडी ) के दुःख से दो तुकडे हो गये, केले ने अपनी गर्दन शरम से नीचे की, अंगूर सुकड कर छोटे हो गये और जाम्बून मत्सर से काले पद गये. ).
-------------------------------
विनोदाचे भागध्येय : धक्का
--------------------------
ज्या विनोदावर आपण फिदी फिदी हसलो होतो, तोच जर पुन्हा ऐकला तर हसू तर येत नाहीच , पण कीव येते ! हमखास खसखस पिकवण्याचे सामर्थ्य असलेला विनोद हा प्रकार अशा शापाला वाहिलेला आहे. तो कायम नवा कोराच असावा लागतो !
विनोद हा प्रकार अपेक्षांचे प्रचंड भार वाहणारा असतो. एकदा आचार्य अत्रे ह्यांना आम्ही औरंगाबादला आमच्या कॉलेजच्या गॅदरिंगला बोलावले होते व त्यांच्या भाषणाचा विषय होता : विनोद. त्यात ते सांगत होते की विनोदात नेहमी अपेक्षांना धक्का द्यावा लागतो, तरच तो हसू आणतो. त्यावर त्यांनी एक उदाहरणा दाखल विनोद सांगितला . तो असा : एकदा ते एका कार्यक्रमासाठी कुठे बाहेरगावी गेले होते. कार्यक्रम आटोपता आटोपता रात्र झाली व कसेबसे स्टेशनावर आले तेव्हा गाडी सुटतच होती. समोर आलेल्या डब्यात ते चढले. डबा रिकामाच होता. सकाळी ते दरवाज्यात उभे राहून स्टेशन पाहू लागले तो आजूबाजूचे लोक हसत होते. त्यांना वाटले आपण किती लोकप्रिय ! आपल्याला लोक दाद देत आहेत. असे दोन तीन स्टेशनावर झाले व स्वारी खूष झाली. गाडीतून उतरताना त्यांनी सहज डब्याकडे पाहिले तर तो स्त्रियांचा राखीव डबा होता ! अत्रे म्हणतात की हाच विनोद सांगतांना मी आधीच सांगितले असते की मी चुकून स्त्रियांच्या डब्यात बसलो होतो, तर काहीच हसू आले नसते. तर विनोदासाठी अपेक्षांना धक्का द्यावा लागतो.
विनोद पेरण्यासाठी कायम असे धक्के द्यावे लागतात ! एकदा वाचकाला एक धक्का बसला की तो पुढच्या वेळेस सतर्क राहतो व त्याला हसवायचे असेल तर मग वेगळा धक्का द्यावा लागतो. कायम नवीन धक्क्याचे भागध्येय ल्यालेला विनोद हा एकमेव प्रकार आहे !
----------------------
एका निमंत्रण पत्रिकेत असे होते :
आपली उपस्थिती हाच आहेर आहे.
कृपया आहेर आणू नये.
( मद्दडां साठी अर्थ : येऊ नका! )😀😁😂😇😬😯😆😅😄😢
